Posts tonen met het label geëngageerd boeddhisme. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geëngageerd boeddhisme. Alle posts tonen

dinsdag 1 april 2014

Waarom de ongeorganiseerde boeddhist niet 'ongebonden' genoemd moeten worden; en waarom de BUN eerst weg moet voor er iets anders kan komen

De trouwe lezers van mijn blog, van *OpenBoeddhisme* , van het 'BoeddhistischDagblad' en (leden van) de LinkedIn groep 'Boeddhisme in Nederland' weten het misschien nog wel:
zomer 2013 kwam het thema 'de BUN en de ongeorganiseerde boeddhist' opnieuw aan de orde.
Het begon met de mededeling dat op de ledenvergadering (ALV) van de BUN het onderwerp 'Besluit tot instelling werkgroep participatie ongeorganiseerde boeddhisten ' op de agenda stond. Een toelichting hierop ontbrak.
Ook werd naderhand geen verslag of berichtje van de kant van de BUN gepubliceerd.

Neergelaten ophaalbrug?

Wel verscheen in het BoeddhistischDagblad een interview met Aad Verboom (vertegenwoordiger in de BUN van het BUN-lid 'Dhammadipa') over de ongebonden boeddhist en hoe positief hij daar tegenover stond (zie BD van 13 juni 2013 http://boeddhistischdagblad.nl/aad-verboom-bun-is-geen-kasteel-met-een-ophaalbrug/ )

Niet alleen ik schreef hierover, in in *OpenBoeddhisme*, BoeddhistischDagblad en LinkedIn-groep verschenen in die periode reacties. Van iedereen, maar niet van de BUN, op één uitzondering na:
Ik citeer een blog van mezelf hierover:
  ' Ook is niet bekend of dit besluit nog door discussie vooraf is gegaan en of
   het besluit met algemene stemmen is genomen. Ik vermoed van niet, omdat Ujukarin,
   vertegenwoordiger van een ander BUN-lid, daartoe door mij geprovoceerd als reactie
   in het BD schreef: “Maar slechts for the record: NIET alle BUN-leden stemden
   voor het instemmen van deze commissie ”. '   Bron: BD reactie d.d. 22 juni

We konden vermoeden dat Aad lid, misschien zelfs voorzitter was van die werkgroep (beurtelings is in deze tekst sprake van dan weer 'werkgroep', dan weer 'commissie'; het is het inconsistente woordgebruik van de BUN dat ik daarmee weergeef), maar dat stond nergens.

Toen werd het weer ruim een half jaar stil.

Een gesprek

Tot begin maart dit jaar ik een brief kreeg van iemand die me meedeelde, lid te zijn van de commissie, en namens deze commissie (inclusief Aad dus) mij als 'ongebonden boeddhist' voor een gesprek uitnodigde.
Een uitnodiging, out of the blue.
Vandaar dat ik de uitnodiger op 3 maart 2014 schreef:   “Daarom zou ik het eerst op prijs
    stellen iets de door de ALV van de BUN vastgestelde formele taakomschrijving
    van de commissie te willen lezen, voordat ik besluit aan zo'n gesprek deel te nemen.“

Die omschrijving kreeg ik nog dezelfde dag. Ik heb hem hieronder (als Bijlage 2 ) integraal opgenomen. Vreemd alleen dat bij de 'Eigenschappen ' van dit Word-document staat:
' gemaakt op: 03-03-2014, 20:45:00, Reinier Tilanus ', terwijl het toch een document van zomer 2013 zou moeten zijn. Dit versterkt mijn vermoeden dat de opdracht voor de werkgroep/commissie helemaal niet in de ledenvergadering van juni 2013 aan de orde is geweest, dat er van een in het luchtledige plaatsvindend project sprake is.

De volgende dag (4 maart dus) schreef ik het gesprek met de commissie best te willen voeren, meldde geen 'ongebonden boeddhist', zelfs geen 'ongeorganiseerde boeddhist' te zijn (maar deelnemer van een reguliere vipassana-groep) en gaf hen wat stukken van mijn kant die wellicht bruikbaar zouden zijn als achtergrondinformatie. En waarin ik mijn visie over een en ander gaf. Zie voor de inhoud van deze mail van mij Bijlage 1, hieronder.
Of er ook andere mensen zijn uitgenodigd (naast Rob Hogendoorn waarvan ik het gehoord heb), weet ik niet.

Geen gesprek

Twee weken geleden meldde de commissie mij dat een gesprek met mij op dit moment (mogelijk later wel) niet nodig was omdat mijn mail duidelijk genoeg was en onze perspectieven fundamenteel verschilden.
Ik schreef terug, daar volledig begrip voor te hebben en altijd alsnog tot een gesprek bereid te zijn.
Wel moest ik nog een misverstand benoemen: mijn standpunt is niet - zo schreef ik - exact "het oprichten van een nieuw netwerk en opheffing van de BUN" maar in volgorde andersom: eerst opheffing van de BUN, dan een jaartje niets en dan iets nieuws oprichten.
  [ Laat ik m'n argument daarvoor expliciet noemen: het ministerie van Veiligheid
   en Justitie moet in de gelegenheid worden gesteld te constateren dat de door hen
   als vertegenwoordiger van de boeddhisten bestempelde BUN niet meer bestaat en
   dat dus die erkenning - en tevens die van de BZI - ingetrokken moet worden.
]
Verder heb ik tegelijk deze blog aangekondigd èn bij hen ook op openbaarheid aangedrongen.
Daarmee voel ik me nu vrij mijn informatieve mail aan de commissie hier te publiceren.

Een oud, nog steeds voortreffelijk maar niet meer relevant voorstel

Eén bron nog, dat is de met deze mail meegestuurde notitie van mij en een paar boeddhistische vrienden 'ONGEORGANISEERDE BOEDDHISTEN BIJ DE BUN ? ' uit november 2008 ; deze is bijvoorbeeld aan te treffen in de website van *OpenBoeddhisme* http://openboeddhisme.nl/wp-content/uploads/Gijsen-Hogendoorn-Romeijn-Ongeorganiseerde-boeddhisten-bij-de-BUN-9-11-2008.pdf

Ik ben zeer benieuwd of het de commissie lukt of op tijd voor de ledenvergadering van de BUN op 7 juni 2014 een rapport te publiceren; met concrete adviezen uiteraard. En vervolgens of de ledenvergadering (die die dag afscheid neemt van voorzitter André Kalden) die met algemene stemmen of in meerderheid over gaat nemen.

==============================================================

Bijlage 1

(Verzonden 4 maart 2014) Beste ....

Dank voor het toezenden van de notitie/vraagstelling van het BUN-bestuur; ik neem aan dat het - tenzij ik tegenbericht krijg - een openbaar stuk is.
Niet dat ik onmiddellijk van plan ben over dit onderwerp te publiceren in m'n blog. Eigenlijk was ik wel uitgepraat over het onderwerp.
Het onderwerp moet trouwens zijn: de ongeorganiseerde boeddhist (in de relatie tot de BUN) en niet  'de ongebonden boeddhist' , dat is een scheldwoord net zo als 'hinayana' dat is.
Eerst voor de duidelijkheid: ik heb me veel met de thematiek van de ongeorganiseerd boeddhist beziggehouden, maar ben dat zelf niet, laat staan ongebonden. Ik participeer in een wekelijkse vipassana-groep die verbonden is met de SIM.

Er staat o.a. in dat de werkgroep de ALV van 16 november 2013 een discussiestuk aan moest bieden; is dat er niet van gekomen ?
Verder ben ik benieuwd wie jullie verder gaan uitnodigen; bijvoorbeeld ook Rob Hogendoorn nu van *OpenBoeddhisme* die ook veel over dit onderwerp heeft geschreven? Zie bv http://openboeddhisme.nl/oud-voorzitter-verboom-miskent-aard-bun-beleid/
Dit punt kan breder gesteld worden: waarom binnenskamers op individuele basis? Waarom niet een publiek debat over dit onderwerp?

De vragen en deelvragen zijn niet de mijne. Ik heb een ander perspectief
Namelijk het volgende: al jaren zit de BUN in een spagaat.
Enerzijds bestaat de BUN uit een veertigtal zogeheten sangha's (niet alle leden zijn trouwens een sangha) met in totaal hoogstens tienduizend deelnemers van de activiteiten van die sangha's.
Anderzijds pretendeert de BUN bv richting overheid namens HET boeddhisme te spreken en alle boeddhisten daarin te representeren; en noemt (niet altijd even hard onderbouwde) aantallen van vele honderduizenden boeddhisten.
Dat kan niet . De BUN moet kiezen: of echt proberen alle boeddhisten te gaan representeren  of alleen een vereniging van sangha's zijn en de banden met overheid en instanties aan de VU (t.a.v. de ambtsopleiding) verbreken omdat die op representativiteit-illusie gebaseerd zijn.
De BUN moet ook helderder voor zichzelf krijgen waarom ze eigenlijk alle boeddhisten en HET boeddhisme zou willen representeren. Ik denk dat dat is omdat in het verleden de BUN graag een boeddhistische zuil wilde hebben, met eigen omroep, eigen geestelijke verzorging, eigen basisschool etc. Die zuil-fantasie zou de BUN moeten loslaten.

Mooi dat jullie nieuw in de BUN zijn en onbevooroordeeld. Dat betekent wel dat de ouwe hap jullie de kastanjes uit het vuur laten halen. Om één voorbeeld te noemen: ik heb uit een uitspraak van Ujukarin (Triratna Amsterdam) begrepen dat deze tegen de werkgroep was omdat hij vindt dat alleen een in een sangha actieve boeddhist een echte boeddhist is. Dit principiele punt moeten jullie ook becommentarieren.
Maar goed is in ieder geval dat jullie (in meerderheid) neutraal staan t.o,v. sommige vertolkers van het standpunt van de ongeorganiseerde boeddhist in het verleden, met name hun taalgebruik.

De geschiedenis zoals ik die actief heb beleefd met de BUN over de ongeorganiseerden dateert al van 2008 waarin ik samen met een paar anderen een helder voorstel heb voorgesteld, te noemen 'het Duitse model'. Bijgevoegd.

Na 2012, onder andere door de evaluatie van de BUN op verzoek van Justitie door het KASKI en de crisis in de BUN (o.a. het wegjagen voorzitter de Jong), is mijn standpunt geevolueerd; sinsdien ben ik van mening:
    het is het beste voor de ontwikkeling van het boeddhisme
    in Nederland als de BUN zichzelf opheft.
Het liefst wat mij betreft met onmiddellijke ingang maar om de BOS nog in de lucht te houden uiterlijk per 1 januari 2016.

Mogelijk kan ik jullie overtuigen van de juistheid van die stelling, maar het is dit stellige standpunt die mij gisteren bracht tot m'n opmerking over jullie mogelijk gaan teleurstellen.

Anders gezegd, mijn antwoorden op de vragen van het BUN-bestuur zijn: voor mij hoeft het niet meer.
Als de vraag zou zijn: wat dan wel? Mogelijk dat na het zich opheffen van de BUN individuele boeddhisten zich verenigen in een vereniging als religieus genootschap; maar dat is iets dat pas over een paar jaar kan gaan groeien; niet nu.
Maar ik vertegenwoordig niemand anders dan mezelf in dit standpunt.
Hieronder een paar van mij bijdragen over de thematiek de afgelopen jaren.

Ik wacht een concrete uitnodiging voor 20 maart of 3 april af; het liefst uiterlijk vroeg in de avond want ik ga graag een uur of tien naar bed. Misschien is inmiddels 20 maart gezien de vragen en informatie aan jullie in deze mail te kort dag.

Vriendelijke groet

Joop Romeijn


http://joopromeijn.blogspot.nl/2008/12/de-bun-en-de-minister-verstuurd-26.html
http://joopromeijn.blogspot.nl/2008/12/wat-moeik-ik-met-de-bun.html
http://joopromeijn.blogspot.nl/2011/10/joop-vertelt-de-bun-nog-een-keer-hoe.html
http://joopromeijn.blogspot.nl/2011/11/monsterverbond.html
http://joopromeijn.blogspot.nl/2012/01/gaat-de-bun-zichzelf-opnieuw-uitvinden.html
http://joopromeijn.blogspot.nl/2012/02/de-vertaling-van-de-evaluatie-van-de.html
http://joopromeijn.blogspot.nl/2012/04/een-enkeltje-bun-bijdrage-aan-de.html
http://joopromeijn.blogspot.nl/2012/06/boeddhisme-is-niet-voor-bange-mensen.html
http://joopromeijn.blogspot.nl/2012/07/een-aangevuld-verslag-van-het-gesprek.html

http://boeddhistischdagblad.nl/waarom-ongebonden-boeddhisten-lid-zouden-worden-van-de-bun/;  met 44 reacties waaronder een paar van mij


===============================================================

Bijlage 2

Vraagstelling vanuit het BUN bestuur aan de ‘Werkgroep ongebonden Boeddhisten’

Inleiding
Al vele jaren speelt de vraag binnen de BUN of en zo ja op welke manier ongebonden Boeddhisten in de BUN vertegenwoordigd zouden moeten worden. In de BUN ALV van 08 Juni 2013 is besloten een werkgroep op te richten die advies kan uitbrengen aan de BUN ALV.
Dit stuk is bedoeld als richtlijn voor de taakstelling van de werkgroep.

Procedure
De werkgroep is ingesteld door het BUN bestuur met als doel een gemotiveerd advies te formuleren voor de BUN ALV. Vanuit het bestuur zal Humphrey Versloot deelnemen aan de werkgroep.
De werkgroep zal zelf uit haar midden een voorzitter kiezen en een plan van aanpak opstellen.
Doelstelling is dat de werkgroep op de BUN ALV van 16 November 2013 een discussiestuk met advies aan de ALV kan aanbieden.
Er is geen formele tussentijdse rapportage aan het BUN bestuur.

Taakstelling van de werkgroep
De kernvraag is waarover de werkgroep een gemotiveerd advies dan wel discussiestuk aan de BUN ALV gevraagd wordt uit te brengen is:

Moeten ongebonden Boeddhisten in de BUN vertegenwoordigd worden
en zo ja, waarom en op welke organisatorische manier?


Deelvragen die aan de orde zouden moeten komen
1. Wat zijn de argumenten voor en tegen het creëren van het lidmaatschap voor ongebonden Boeddhisten
a. voor de BUN (leden)
b. voor henzelf
c. voor andere maatschappelijke partners
d. voor de BUN als bestuurlijke organisatie
2. Hoe definieer je een ongebonden Boeddhist en wel met name het Boeddhistische gedeelte ervan.
3. Welke criteria leg je aan om voor lidmaatschap van de BUN door ongebondenen  in aanmerking te komen:
a. zouden individuen lid moeten kunnen worden
b. zouden ongebondenen zich moeten organiseren om lid te kunnen worden
c. welke criteria zouden dan voor zo’n organisatie gelden
4. Hoe moet dat lidmaatschap eruit zien
a. wat zijn de criteria
b. wel/geen stemrecht
c. moet er een aparte lidmaatschapsvorm geschapen worden

en wellicht nog:
5. welke financiële bijdrage is realistisch te vragen en wat krijgen ze daarvoor
6. op welke manier stelt de BUN organisatorisch zeker dat ook de belangen van de aangesloten organisaties voldoende aan bod blijven komen
7. op wat voor manier geef je de ongebondenen invloed en hoe organiseer je dat (vergadering, aparte vergadering, klankbordgroep etc.?), zijn er alternatieven
8. welke statutaire veranderingen zijn er nodig voor het invoeren van ongebonden leden

woensdag 19 maart 2014

Tweehonderd boeddhistische blogs, hoe is het mogelijk ? Wat overzichten en wat toekomst

M'n follow-up over de gevraagde docenten boeddhistisch geestelijk verzorgers, eerder deze week, was m'n tweehonderdste blog.
Voor de eerste honderd, zie http://joopromeijn.blogspot.nl/2012/11/een-overzicht-van-honderd-blogs.html van 6 november 2012.
Voor de volgende vijftig, zie http://joopromeijn.blogspot.nl/2013/06/al-weer-vijftig-blog-teksten-en-enkele.html van 1 juni 2013.
(Het precieze aantal is iets hoger, ik heb een paar teksten van jaren geleden verwijderd omdat die een onwaarschijnlijk groot aantal raadplegingen of (Engelstalige) reacties kenden, wat mijn wantrouwen opriep.)

Net als toen weer een overzicht van de meest recente vijftig blogteksten .
De teksten kunnen gelezen worden door in het 'blogarchief' (rechterkolom) jaar en maand aan te klikken.
Van de tien meest geraadpleegde teksten geef ik het aantal weer.
De meeste daarvan zijn al weer wat langer geleden gepubliceerd. Neemt de belangstelling af?
Kan zijn maar aan de andere kant valt me op dat sommige 'pageviews' teksten van maanden of zelfs jaren geleden betreffen, en dat is dan weer gunstig: ik ga verder dan de waan van de dag.

Heb ik nog voornemens?
Soms denk ik, klaar te zijn, en dan weer niet.
Nu heb ik wel een paar ideeën:
*  Een artikel bestemd voor de website van 'NieuwWij' wil ik ook op m'n eigen blog plaatsen;
   gaat over mijn 'dual belonging' en over verbinden versus langs elkaar heen leven;
*  Het goede oude thema van de BUN versus de ongeorganiseerde/ongebonden boeddhist
   is weer – onverwacht voor mij – opgedoken;
*  Er zijn een paar belangwekkende Engelstalige artikelen, die ik vertaald wil opnemen
   (van Payne, Garfield en Sharf; en delen uit een boek van Walser); maar steeds weer
   blijkt: vertalen is moeilijker dan ik denk;
*  Het WK voetbal in juni roept misschien wel iets op;
*  Ooit, een keer, zal het me toch wel lukken m'n herhaaldelijk aangekondigde tekst
   over mijn devotie – en m'n weerstand ertegen – helder op papier te krijgen;
*  Misschien moet ik eens een evaluatie van twee jaar BoeddhistischDagblad schrijven
*  En weer terug naar de Dharma. Een gedachte: is 'perfectioneren' wel zo nodig;
   verdient het niet de voorkeur wat aanmodderend (muddling through) te leven en
   het boeddhisme te beoefenen?
*  Een beschouwing over de Zijde-route, n.a.v. een bezoek aan de Hermitage gaat er ook
   nog komen.

Zijn er dan geen andere bloggers om het stokje over te nemen ?
Dan heb ik het dus over 'bloggen', opiniërend en nieuwsgierig zonder strikt journalistiek te zijn; persoonlijk, niet een groepsbelang dienend; zonder deadlines maar niet vrijblijvend; zonder de behoefte aardig gevonden te worden.
In juni wordt ik 75 jaar (ja, dank u), moet ik dan maar door gaan om boeddhistisch Nederland wakker te houden?
Dat is natuurlijk wat arrogant gedacht, zo groot is mijn invloed ook weer niet en ik ben de enige niet. Maar veel is het niet:

'BoeddhistischDagblad' en *OpenBoeddhisme* noemen zichzelf geen blog maar journalistiek blad, maar zo fundamenteel is het verschil ook weer niet.
Wat de site Boeddhamagazine.nl eigenlijk is, weet ik nog steeds niet; geen blog (meer), eerder een ondersteuning van het papieren (kwartaal)blad.
Jampa's Mandala houdt jaar in jaar uit een goede niveau maar is strikt Tibetaans boeddhistisch.
De website van Bodhitv zou zich moeten gaan ontwikkelen nu de financiering van de BOS eind 2015 gaat stoppen, maar veel van een verandering merk ik nog niet.
Op de blogs van Jules Prast ben ik een beetje uitgekeken: hij zet z'n thema's wel zwaar aan maar wordt onzichtbaar als men hem ook stevig van repliek dient. En is teveel met zichzelf bezig.
Katinka Hesselink had het afgelopen jaar andere zaken aan haar hoofd; maar ze is aan het terugkomen!
Alluman, Jildi en Ron Sinnige lijken definitief gestopt.
De site van boeddhisme.startpagina met 'prikbord' heeft een nieuwe beheerder maar weinig eigen informatie.
Update: Een veelbelovende nieuwkomer op de blog-markt is Rob Hogendoorn .
Ben ik verder nog iemand vergeten?


Uit 2014 :

▼  maart (4)
Docenten gezocht etc: followup en breder perspect...
Docenten boeddhistische geestelijke verzorging gez...
Een onzindelijke en onzinnige actie van de BOS: ve...
Engelstalige boeken over boeddhisme, een selectie ...

▼  februari (4)
Nieuwe Nederlandse boeken over boeddhisme
Waarom ik niet naar de Dalai Lama ga; denk ik
Kunnen boeddhisten eigenlijk met elkaar praten? Ov...
Een boeddhist droomt zich af. Prinses Beatrix krij...

▼  januari (5)
Meer boeddhistische filosofie in dialoog met ande...
Theologen en media, een VU-discussie over religie...
Recensie van de eerste nieuwe BOS-Radio uitzending...
Nog één keer het BoeddhistischDagblad, een paar re...
Boeddhisme langs de Zijderoute, een expeditie vana...


Uit 2013

▼  december (5)
BOS, VU en andere nieuwsfeiten en updates
Een aantal reacties in het BoeddhistischDagblad
Boeddhistische globale verlichting – een wat hulpe...
Boeddhisme en wetenschap; mogelijke toepassing: Dh...
Weer een stapje gezet richting VU-opleiding tot b...

▼  november (6)
Boeddhistische boeken op een onbewoond eiland
Geassocieeerd adviseur bij de BOS worden? Ik?
Een eigen klooster (ook een voor nonnen) en een e...           123
Wijziging Mediawet door Eerste Kamer aangenomen, e...
Een Verklaring Omtrent het Gedrag voor leraren ?
Is boeddhistische humor leuk ?

▼  oktober (5)
Veracademisering en verwildering; in wat voor een ...
Gaat op 5 november het aangekondigde einde van de ...
Een avond over Ayya Khema, 31 oktober in Rotterda...
Kunnen wij (boeddhisten) de maatschappij transfor...
Naar een vipassana- en samatha-meditatiecentrum Of...

▼  september (4)
Boeddhistisch leiderschap en volgelingschap Waaro...
Boeddhisme voor autisten
Acht onbeantwoorde vragen (door en over een boeddh...
Dood gaan voor beginners; vervolg

▼  augustus (7)
Kan het boeddhisme ook van Mars komen? En de vere...
Even ietsje minder metta? Correspondentie met het …           132
BUN gaat zich ook realiseren dat de BOS wel eens k...
Teksten en discussiethema's over samatha-meditatie...         145
VU-kul : (geen) Update over Beroepsboeddhisten
Wat doen we met de leraar ?
Boeddhistische onzichtbaarheid of exhibitionisme ?...

▼  juli (7)
VU-kul: voorbeelden, onmogelijkheid en onduidelijk...             189
Wortels van het Zuivere Land Boeddhisme (deel 2)...             232
Van goed los – Wat (boeddhistisch) los goed
Waar is het Zuivere Land Boeddhisme begonnen ? J...
Boeddhisme en conflict in Zuid-Azië, Bhikkhu Sujat...
Een boeddhistische publieke omroep en boeddhisme ...        127
Een toekomst – of twee – van het (on)georganiseerd...          145

▼  juni (6)
Boeddhisme en seks: het meer totale plaatje (door …            137
De onontkoombare VisuddhiMagga (voor welke Therava...    213
Het Geluid van Stilte door Ajahn Sumedho
Follow-up van 'Een staatssecretaris als bescherme...
Een staatssecretaris als beschermer van sommige bo...         301
Al weer vijftig blog-teksten; en enkele voornemen...



zondag 16 maart 2014

Docenten gezocht etc: followup en breder perspectief

Kort na de verspreiding van m'n blogtekst van afgelopen zaterdag kreeg ik een mail van een vriend die zich verbaasde over de relatief positieve strekking van de inhoud ervan.
Was ik vergeten hoe weinig transparant de benoeming van Varamitra tot hoofd BGV bij Justitie was geweest, hoe weinig transparant de benoeming van André van der Braak tot VU-hoogleraar was geweest, hoe weinig transparant de erkenningsbeslissing van de BUN door het ministerie van Justitie was geweest en hoe weinig transparant de totstandkoming de opleiding tot 'buddhist chaplain' aka BGVer bij de VU is geweest ?

Nee hoor, dat weet ik nog best en mijn (morele) oordeel erover is niet veranderd; maar ik zie deze zaken graag in een wat breder perspectief.
Twee perspectieven eigenlijk:

– Dat van de mens (en zeker ook de boeddhist) die geneigd is tot het kwaad, zelfs als zou hij/zij een boeddhanatuur hebben (een geloofsartikel dat tot nadeel heeft dat de morele remming op die neiging tot het slechte ontbreekt) ; waarbij in het Nederlandse boeddhisme naast de baantjesjagerij nog eens komt een wat ik noemen wil institutionele onhandigheid en onvermogen tot elkaar bekritiseren.

– Dat van de geestelijke verzorging in het algemeen
Geestelijke verzorging werd vroeger in het gewone leven in dorp en stad beoefend door dominees (en katholieke geestelijken maar daarvan weet ik minder)
Deze pastorale functie , vooral bij grote overgangen in het leven zoals geboorte, dood en huwelijk door een specialist daarin werd betaald door de gelovigen zelf. Begrijpelijk dat een jaar of vijftig geleden (ik maak ruwe schatting) bij de opkomst van de verzorgingsstaat werd geredeneerd dat deze pastorale functie ook ten goede moest komen aan degenen die (onvrijwillig) verbleven in totale instituties zoals leger, gevangenis en ziekenhuis. Een functie die al snel niet alleen door christenen werd uitgeoefend maak ook door humanistische geestelijk raadslieden.
Toen vervolgens een jaar of tien geleden de individualisering en secularisering de 'gewone' pastorale functie in stad en vervolgens dorp steeds marginaler maakte, kwamen de boeddhisten nog eens een keer kijken en riepen 'wij ook'; wij zijn ook een religie en willen ook een zuil.
En Justitie, uit één of andere systeemdwang, versterkte die oproep. Zo is het gekomen: niet de vraag maar het institutionele aanbod bepaalde.

Alleen nu staat ook de geestelijke verzorging in de gezondheidszorg (verreweg de grootste werkgever van geestelijk verzorgers) onder druk. Het aantal 'ligdagen' in ziekenhuizen neemt alsmaar af en ook in verpleeghuizen en psychiatrische inrichtingen verblijven minder mensen: ze moeten het thuis maar zien te rooien, een groot deel van de (financiering van de) zorg wordt verplaatst van AWBZ naar gemeenten.
Zover ik weet kent de WMO niet de functie 'geestelijke verzorging', en daar ligt toch (helaas) de toekomst.

Kortom: zelfs al lijkt de klungeligheid van de VU-opleiding tot BGV-er wel wat minder aan het worden, het blijft een opleiding richting werkloosheid; speciaal voor boeddhisten, omdat ook nog eens het aantal boeddhisten (of mensen met affiniteit tot) in Nederland en de groei ervan schromelijk is overschat. Waarom? Zie het begin van deze tekst.

Dit alles dus ondanks dat ik de functie 'geestelijke verzorging' op zich een goed hart toedraag, want de mens kan af en toe bij grote overgangen (zoals, ik noem maar wat, de dood) best wat klankbord gebruiken. Een geschoold klankbord.
Ook door mensen zonder 'zendende instantie', want m'n kritiek op het verschijnsel BZI is er ook nog, beste mailschrijver.

Twee opmerkingen nog daarbij:
– Het fenomeen 'geestelijke verzorging' is geen specifiek Nederlands verschijnsel; in bijvoorbeeld de Verenigde Staten bloeit het ook (al is de verzuilingsdraai erin wel een beetje Nederlands). En ook de boeddhistisch geestelijke verzorging. Vergelijk de inspirerende Amerikaanse boeken hierover die ik eerder in blogs heb besproken. En vergelijk de ook in Nederland bekende en gewaardeerde Joan Halifax.
– Ik waardeer André van der Braak als filosoof en hoop dat hij zich verder als boeddholoog ontwikkelt. Maar als hoofd van een beroepsopleiding (van BGVers) is hij m.i. minder geschikt, dat moet hij doen van de VU, denk ik. Maar goed, die opleiding is over een jaar of vijf wel voorbij.

zaterdag 1 februari 2014

Een boeddhist droomt zich af. Prinses Beatrix krijgt boekje met religieuze droompjes voor ons land

Een paar dagen voor haar verjaardag (gisteren) heeft Prinses Beatrix van de organisatie In Vrijheid Verbonden deze week een boek gekregen, met als titel 'RELIGIES DROMEN VOOR ONS LAND . Zie hun website .

Uit de Inleiding: “ Vijf religies, verenigd in In Vrijheid Verbonden, leveren in dit boek een bijdrage. Ieder nam vanuit de droom een stukje van het boek voor zijn rekening. We hebben daarbij niet alleen een droom onder woorden gebracht, maar we koppelen die droom aan een specifiek onderdeel van het boek, zodat het boek zelf als metafoor kan worden gezien van een geïntegreerde inspanning ter ondersteuning van het koningschap. Daartoe zijn onderdelen van het boek met enige willekeur verdeeld over vijf grote religies en is aan vertegenwoordigers gevraagd om dat onderdeel als beeldspraak te verwerken van wat de eigen geloofsovertuiging kan betekenen voor het Koninkrijk der Nederlanden.
De opzet is als volgt:
- van joodse zijde is nagedacht over de cover;
- hindoes bezonnen zich op het schutblad;
- boeddhisten kozen het lettertype;
- moslims symboliseerden het leeslint;
- en christenen dachten na over de illustratie
”

Andere levensbeschouwingen dan deze vijf wereldreligies (een Westers kolonialistisch concept) komen niet aan de orde. Alsof het humanisme er niet toe doet. En alsof deze religies een eenheid vormen.

Het hoofdstukje (het zijn korte dromen) over het boeddhisme is geschreven door al decennia bekende Shambhala-boeddhist Han de Wit.    (Lees over de Nederlandse babyboomer-boeddhisten http://openboeddhisme.nl/babyboomers-domineren-boeddhistische-zuil/ .)

Hieronder neem ik het integraal op; even heb ik overwogen niet-relevante passages over te slaan, maar het is moeilijk te bepalen wat relevant is.
De tekst is bekend, voorjaar 2013 heeft Han, toelevend naar de inhuldiging van Willem-Alexander als koning, een langere versie, leurend om ondersteuning, verspreid.
Zie bv mijn blog uit april 2013 en (mijn reactie op) een artikel in het BD uit die periode.

Eigenlijk was ik van plan dit (hoofdstuk uit) het boek te recenseren en deze droom van een boeddhist te analyseren.
Maar de inhoud is door de inkorting ten opzichte van de versie van bijna een jaar geleden nog simplistischer geworden, dat ik het ook kort kan houden:
Naast de 'fundamentele goedheid' is er ook - in mijn ervaring - de hier genegeerde 'fundamentele slechtheid' van de mens.
En dan nog 'goedheid' en 'slechtheid' zonder het woord 'fundament' daarbij; want leegte (sunyata) betekent juist het niet hebben van een fundament.
Anders gezegd, we kunnen wel goed zijn en die goedheid is ook wel een beetje te ontwikkelen.
Maar een heel andere vraag is of 'goedheid' het enige principe is voor een rechtvaardige samenleving; georganiseerd wantrouwen is voor een goed functionerende democratie (en daar gaat Shambala helemaal niet over) ook wel nuttig.

Genant dat dit namens het boeddhisme wordt gebracht.
In de stuurgroep/klankbordgroep van 'In Vrijheid Verbonden' zitten namens de BUN de ex-bestuursleden Rinus Laban, Varamitra en Jan Willem Houthoff; die hebben kennelijk hun zegen aan deze tekst gegeven.

Arme Beatrix, om zo'n cadeau te krijgen.


PS
De BOS maakt het trouwens nog bonter door (op 2 en 8 februari) een uitzending van de leraar van Han de Wit (en zoon/opvolger van Chögyam Trungpa), Sakyong Mipham Rinpoche de titel te geven van 'An Uncommon King - Leider van een verlichte samenleving'.
Laat ik het nog maar eens duidelijk zeggen: Er is niet zoiets als een verlichte samenleving, en die gaat er ook niet komen. Met of zonder leider (of koning) er van.

==================================================================

Uit: RELIGIES DROMEN VOOR ONS LAND
...
de verticale oriëntatie

      –   een bijdrage vanuit het Boeddhisme   –    
[door Han de Wit]

Het door de Boeddhisten gekozen lettertype is ‘Century Gothic’. De reden om voor dit lettertype te kiezen is, naast esthetiek, de belangrijkste eigenschappen van de gotiek of ‘Gothic’, namelijk de 'drang naar verticaliteit' en naar 'licht’, iets waarin vele religies elkaar vinden. De gotiek wordt gezien als de eerste echt vernieuwende stijl sinds de val van het Romeinse Rijk, iets dergelijks geldt ook voor de interreligieuze dialoog, die een vernieuwend fenomeen is na eeuwen van Christelijk overwicht.
De naam van het lettertype is tevens een knipoog naar het Christelijk fundament waarop de Nederlandse samenleving is gebouwd en waarin andere religies nu ook kunnen floreren. Tenslotte verbruikt ‘Century Gothic’ circa 30% minder inkt en is daarom bescheiden met respect voor het mysterie van de schepping, eigenschappen die in alle religies belichaamd worden.

Humane samenleving
Van oudsher is in het Boeddhisme nagedacht over hoe een humane of verlichte samenleving te scheppen. Pogingen daartoe zijn ook ondernomen. Heel bekend is de samenleving, die door Indiase keizer Ashoka van de Maurya dynastie uit de 3e eeuw voor Christus werd gecreëerd.
Al deze pogingen gaan terug op een nog oudere legende over het koninkrijk Shambhala en zijn koning Suchandra, die een leerling van de Boeddha was. Shambhala was zo’n verlichte samenleving. De maatschappelijke taak van de koning was deze principes levend te houden. Wat voor principes waren dat? Het waren, zo wordt gezegd, principes van het hart. Zulke principes zijn niet gebaseerd op een maatschappelijke theorie of politieke ideologie,
maar op een héél persoonlijke en tegelijk universele menselijke ervaring: de ervaring dat wij ten diepste goedwillende wezens zijn: we willen van ons leven en onze samenlevingsverbanden, van gezin tot maatschappij, iets maken. Het ervaren van dat verlangen in onszelf wordt in Shambhala de ervaring van onze fundamentele goedheid genoemd. Die ervaring is van alle tijden en alle culturen. Het is het fundament van onze menselijkheid, van onze boeddhanatuur. Gezegd wordt dat ieder mens die bezit en bij momenten ervaart. Ze is de vitaliteit van onszelf en van èlke cultuur.

Vertrouwen bindt
Maar hoe gaat een samenleving er uit zien, als die juist door wantrouwen en twijfel aan de goede gezindheid van anderen (en van onszelf!) wordt gevormd? Heeft zij toekomst? Vertrouwen verbindt, wantrouwen ontbindt een samenleving. Dat mensen er ten diepste naar verlangen dat het goed gaat met henzelf, hun naasten, ja, met de wereld, daarvoor is dan geen plaats. Weliswaar voelen we zelf, bijna stiekem, dat verlangen wel, maar denken toch al gauw dat het bij andere mensen mogelijk anders ligt. En zij denken dat over ons! Waar komt anders alle ellende, agressie en hardvochtigheid die we om ons heen zien, vandaan? Als de duivel dan niet bestaat, dan moeten het toch de mensen zelf zijn waarin duivelse krachten wonen? Het klinkt zo logisch.

En toch, we voelen in onszelf dit diepe verlangen! Is niet juist het verdriet, de boosheid die we voelen als we leed en onrecht om ons heen zien, het onomstotelijke bewijs dat dit verlangen in ons leeft? En is het niet zelfs aanwezig als we vanuit die frustratie en boosheid allerlei domme dingen doen? Immers, als het niét in ons zou leven, dan zou leed en onrecht ons niet deren. Maar het is andersom: wanneer dit verlangen wordt vervuld, doet dat ons goed. Het inspireert ons. Het maakt ons, in de meest diepe zin, gelukkig, we zijn en voelen ons op ons best: we ervaren onze fundamentele goedheid.

Fundamentele goedheid
Wat betekent dit alles nu voor onze omgang met onze westerse samenleving in deze tijd? Net zoals koning Suchandra die elementen in zijn koninkrijk zocht, die een verlichte samenleving kunnen ondersteunen, zo kunnen ook wij die aspecten in onze westerse samenleving gaan ondersteunen, die met onze fundamentele goedheid resoneren. Welke dat zijn, dat zullen we in elke situatie steeds opnieuw en fris moeten inschatten. Daar is geen formule voor te geven. Door onze ervaring van onze fundamentele goedheid te cultiveren en te leren vertrouwen, kunnen we leren vanuit deze ervaring te handelen, te spreken, werken, organiseren en wat niet al. En dat niet uit plichtsgevoel, of uit angst voor vergelding of straf en al helemaal niet vanuit een vooropgezette ideologie, maar vanuit de wetenschap en ervaring dat handelen vanuit fundamentele goedheid onze cultuur verheft en humaniseert. Zo brengen we een verlichte manier van samenleven dichterbij, in ons gezin, in onze vriendenkring, ons werk en de maatschappij.


Bron: Boek 'Religies dromen voor ons land'

donderdag 12 december 2013

Boeddhistische globale verlichting – een wat hulpeloze vertaling van 'Buddhist Global Relief'

Buddhist Global Relief (BGR) is een Amerikaanse internationaal georiënteerde actiegroep. Oprichter en voorzitter is de bekende Theravada-monnik Bhikkhu Bodhi . Het is echter een traditie-overstijgende organisatie. Hun website www.buddhistglobalrelief.org/

Het centrale thema van BGR is: honger; op wereldschaal.
Hun activiteiten bestaan uit bewustmaking en geld inzamelen. Bijvoorbeeld van 'Walk Events', gecombineerd met vinden van sponsors.
Het klinkt zo eenvoudig, maar ze doen het.

Centraal staat het begrip 'voedsel-souvereiniteit' :
"BGR seeks to promote food sovereignty rather than food dependency. The concept of food sovereignty is based on the principle that “everyone must have access to safe, nutritious, and culturally appropriate food in sufficient quantity and quality to sustain a healthy life with full human dignity” (see www.viacampesina.org). Our projects are intended to enable our beneficiaries to develop projects that they themselves can implement and manage for the benefit of their own communities. "

Wat me zo aanspreekt in dit initiatief is niet alleen de doelstelling en werkwijze op zich. Die zijn niet volstrekt uniek. Bijzonder – voor mij – is dat de initiatiefnemer Bhikkhu Bodhi is.
Al vanaf het moment dat ik het boeddhisme ontdekte en me bij de Theravada-vorm het meeste thuis voelde, is Bhikkhu Bodhi een baken voor me geweest, in meerdere betekenissen. Volstrekt betrouwbaar om te weten wat de Pali Canon en de Theravada inhoudt, als vertaler en toelichter. Bijvoorbeeld over het Edele Achtvoudige Pad. Z'n vertalingen van de Samyutta Nikaya en de Majjhima Nikaya neem ik vaak ter hand, van de Anguttara Nikaya heb ik een selectie van hem en zijn leraar Nyanaponika Thera; zie z'n uitgever Wisdom .
Maar ook ergerlijk in z'n orthodoxie, z'n trouw volgen van Buddhaghosa (6e eeuw van onze jaartelling) met de Visuddhimagga en andere commentaren.
Veel van z'n teksten zijn (gratis) online te lezen, onder andere via Accesstoinsight.org
Soms ben ik het met hem eens, bv in z'n kritiek op het non-dualisme ('Dhamma and Non-duality').
Dan weer volstrekt niet als hij Stephen Batchelor's 'Boeddhisme zonder geloof' bestrijdt, zie het 'Journal of Buddhist Ethics'

Een jaar of wat geleden is hij van Sri Lanka teruggegaan naar de Verenigde Staten, z'n geboorteland. Z'n gezondheidstoestand speelde daarbij een rol maar m.i. ook het feit dat Sri Lanka steeds minder een spiritueel hoogstaand land genoemd kan worden.
In de V.S. verblijft hij in een Chinees-boeddhistisch klooster – de Chuang Yen Monastery – ook al een doorbraak in de qua tradities sterk gesegregeerde boeddhistische cultuur, ook in het Westen.

Als zo'n stijve, wereldvreemde, inmiddels tamelijke oude Theravada-monnik die het in z'n leven meer over renunciatie dan over compassie heeft gehad (laat staan over 'actie'), zo'n initiatief heeft genomen, dan is het dus hard nodig en dan kunnen anderen het ook.

Ik vertaal 'Buddhist Global Relief' als 'Boeddhistische Globale Verlichting', mij goed realiserend dat 'verlichting' hier niet de ultieme verlichting oftewel 'Ontwaken' betekent maar letterlijk 'lichter maken'. Woordenboek-betekenissen van het Engelse 'relief': opluchting, opheffing, ontheffen, hulp, ontzet (van een belegerde stad). Maar ook: reliëf.

Er is een tweede reden voor m'n gebruik van het woord 'hulpeloos' in de titel van deze tekst.
Niet alleen vanwege m'n beperkte (ver)taalgevoel maar ook omdat ik graag zou willen dat er ook in Nederland een organisatie als de BGR zou komen maar niet denk dat het mij of iemand anders zal lukken dat hier van de grond te krijgen.
M'n poging tien jaar geleden een landelijke 'Werkgroep geëngageerd boeddhisme' te starten is maar heel beperkt aangeslagen. Ongetwijfeld door m'n gebrek aan charisma maar toch ook wel omdat de meeste 'boeddhisten' in Nederland vrijblijvend beoefenen of àls ze geëngageerd zijn, dat niet aan hun beoefening koppelen.
De meesten prefereren mooie gevoelens boven in actie komen. In mijn minder milde dagen noem ik dat wel labbekakkerig.
Maar wie weet …

Bekijk eens de video's waarin Bhikkhu Bodhi een 'Integral Model of Buddhism ' uiteenzet:
Part 1 of 7 en volgende.
"Een poging een model te ontwikkelen voor het begrijpen en beoefenen van het Boeddhisme op een wijze die geschikt is voor het postmoderne stadium van de evolutie van de geest."

=======================================================================

Een aantal citaten uit de website www.buddhistglobalrelief.org/

Our History
In 2007 the American Buddhist scholar-monk, Ven. Bhikkhu Bodhi, was invited to write an editorial essay for the Buddhist magazine Buddhadharma.
In his essay, he called attention to the narrowly inward focus of American Buddhism, which has been pursued to the neglect of the active dimension of Buddhist compassion expressed through programs of social engagement. Several of Ven. Bodhi’s students who read the essay felt a desire to follow up on his suggestions. After a few rounds of discussions, they resolved to form a Buddhist relief organization dedicated to alleviating the suffering of the poor and disadvantaged in the developing world. At the initial meetings, seeking a point of focus, they decided to direct their relief efforts at the problem of global hunger, especially by supporting local efforts by those in developing countries to achieve self-sufficiency through improved food productivity. Contacts were made with leaders and members of other Buddhist communities in the greater New York area, and before long Buddhist Global Relief emerged as an inter-denominational organization comprising people of different Buddhist groups who share the vision of a Buddhism actively committed to the task of alleviating social and economic suffering.

Our Vision
We are inspired by the vision of a world in which debilitating poverty has finally been banished; a world in which all can avail themselves of the basic material supports of a meaningful life—food, clothing, housing, and health care; a world in which everyone can achieve a satisfactory level of education and freely pursue that which gives their life value and purpose; a world in which all people dwell in peace and harmony with one another and with the natural environment.
“May I be a good doctor for those who suffer from illness,
a guide for those who have gone astray,
a lamp for those who dwell in darkness,
a source of treasure for those in poverty and need
.”
- Vows of Samantabhadra, Avatamsaka Sutra

Our Mission
Our mission is to combat chronic hunger and malnutrition. Bearing in mind the Buddha’s statements that “hunger is the worst kind of illness” and “the gift of food is the gift of life,” we sponsor projects that promote hunger relief for poor communities around the world. We pursue our mission by:
* providing direct food aid to people afflicted by hunger and malnutrition
* helping develop better long-term methods of sustainable food production and management appropriate to the cultures and traditions of the beneficiaries
* promoting the education of girls and women, so essential in the struggle against poverty and malnutrition
* giving women an opportunity to start right livelihood projects to support their families.

We also seek to raise awareness of global hunger and advocate for an international food system that exemplifies social justice and conduces to ecological sustainability.

How BGR Operates
BGR operates by raising funds for food relief and related projects from both private donors and philanthropic organizations. We work in partnership with agencies, institutions, and relief organizations already operating on the ground in the communities that our projects serve. We closely screen proposals for projects from prospective partners and collaborate with organizations that have established a track record of effectiveness and responsibility. We receive full reports about the projects we sponsor and share the results with our supporters on our website and in our newsletter and annual reports.

Our emphasis is not on disaster relief or crisis management but on fostering better long-term methods of sustainable food production and distribution designed to ensure its beneficiaries a constant supply of healthy and nutritious food. We seek to promote food sovereignty rather than food dependency, that is, to enable our beneficiaries to develop food projects that they themselves can implement and manage for the benefit of their own communities. In sponsoring projects, we do not discriminate on the basis of nationality, ethnicity, gender, or religion
We also seek to address the root causes of poverty and malnutrition. Since one of the most persistent of these roots in traditional cultures is the subordinate status of girls and women, we offer food aid to needy families as an incentive to keep their girls in school. We also sponsor training and right livelihood opportunities for adult women, enabling them to earn more for their families.
Through our website, Facebook page, and blog, we seek to raise awareness about the extent of world hunger and to mobilize action to promote social justice on food-related issues.

Core Beliefs
As a Buddhist organization, BGR is inspired and guided by the teachings of Buddhism. Among the teachings central to our mission are:
•We should extend a mind of loving-kindness towards the entire world and regard each person as a member of our own family. For this reason, just as we would not want our parents, children, or other close relatives to suffer, we similarly feel moved to alleviate the suffering of countless unknown, unseen people throughout the world.
•All life on this planet is interconnected and interdependent. In particular, the current high standard of living in the West was largely founded on the labor and resources of those in the East and South. For this reason, we should seek to reciprocate their kindness by helping their descendents in their time of need.
•The endeavor to establish a just social and political order is integral to the Buddha’s teachings. The Buddha taught that it is the government’s duty to guard and protect all the residents of the land, eliminating poverty through state-sponsored deeds of charity. In our present international order, we who live in relative affluence should look after the needs of the destitute and broadly extend our range of concern to the entire global community.

vrijdag 22 november 2013

Geassocieeerd adviseur bij de BOS worden? Ik?

Half november werd op de website van de BOS aangekondigd:
" Gezocht: leden Algemeen Bestuur / geassocieerd adviseurs "    Zie Bosrtv

De inhoud van deze 'advertentie':
“ De Boeddhistische Omroep Stichting (BOS), onderdeel van de Nederlandse Publieke Omroep heeft de afgelopen jaren tal van onderscheidende radio-, tv-programma’s en films geproduceerd en uitgezonden. Programma’s die zich keer op keer kenmerken door op een niet -dogmatische manier aandacht te besteden aan de inherente wijsheid en het vermogen tot compassie van mensen en hoe daar in het leven van alledag als professional of privé praktisch vorm aan gegeven kan worden. Waarden die boeddhisten wereldwijd aanspreken en leiders, beleidsmakers, sociaal innovators, ouders, zorgverleners of bewust levende burgers keer op keer inspireren.

De komende jaren staat de BOS voor een organisatorische transitie. De bestaande organisatie en financiering wordt afgebouwd en tegelijk liggen er tal van mogelijkheden op het vlak van mediaontwikkeling en -exploitatie binnen de (internationale) veelkleurigheid van onze doelgroep.
Om de opties voor de BOS succesvol en vanuit de waarden die wij voorstaan te begeleiden zijn wij op zoek naar gemotiveerde deskundigen die hier graag hun bijdragen aan leveren als lid van het Algemeen Bestuur of geassocieerd adviseur.
Het algemeen bestuur van de BOS wordt gevormd door het uitvoerend bestuur en het algemeen bestuur dat een toezichthoudende functie heeft. Het bestuur vergadert in de regel 4 tot 5 keer per jaar.

Voor de huidige vacatures wordt met name gezocht naar kandidaten met een of meer van de volgende competentiegebieden:
* Specifieke deskundigheden op gebied van media, in het bijzonder cross-mediale projecten,

    bij voorkeur in een internationale, commerciële omgeving
* Ervaring en een track record op het vlak van sociaal- en maatschappelijke innovaties
* Algemeen bestuurlijke kwaliteiten en ervaring
* (Internationaal) maatschappelijk- en politiek netwerk
* Bedrijfskundige expertise
* Affiniteit met het gedachtegoed van de BOS

Bestuursleden en geassocieerd adviseurs kunnen aanspraak maken op een onkostenvergoeding.
Voor nadere informatie omtrent de vacatures kunt u zich richten tot de bestuursvoorzitter van de BOS, ...
Mocht u geïnteresseerd zijn dan wel de aandacht willen vestigen op mogelijk geïnteresseerden, reageer dan door een email te sturen aan ...
“


Hoewel veel van de woorden hier me niet bevallen (ik vind het termen uit wereld van consultancy/marketing en van medium-producenten), intrigeerde het me toch. Ik had immers de afgelopen maanden herhaaldelijk kritiek op de BOS in mijn blog geformuleerd, namelijk dat ze niet anticipeerden op de wijziging van de Mediawet zodat na 2015 de BOS niet meer onderdeel van de publieke omroep zal zijn.
En hier was een poging wel een nieuw begin te maken, hoewel overwegend een nieuwe voortzetting van het op internationale prijzen en verkoop gerichte (licht tot nauwelijks boeddhistische) typische BOS-Televisie-product 'documentaire '.

De suggesties in mijn blogs waren vooral gericht op voortzetting (anders en zonder overheidssubsidie) van de activiteiten van de BOS-Radio en enigszins van de Bodhitv-website.
De BOS-advertentie bood daarvoor maar weinig houvast maar voor mij is 'kritiek hebben' ook 'verantwoordelijkheid willen nemen'.
Na enige aarzeling heb ik daarom besloten te reageren:

“ Beste mensen van het BOS-bestuur

Hoewel ik niet precies weet wat het (juridisch) is, lijkt het me wel wat, geassocieerd adviseur van het BOS-bestuur worden.
Ik zou me dan richten op twee media, dat is dus ook cross-mediaal: radio (audio) en website (tekst); beide overwegend Nederlandstalig. Met televisie ga ik me niet bezig houden, ook niet internationaal.
Wat betreft mijn opvattingen en achtergrond kan ik verwijzen naar mijn blog, met name naar http://joopromeijn.blogspot.nl/2013/10/gaat-op-5-november-het-aangekondigde.html en de daarin genoemde eerdere blogteksten over de BOS.
Mijn deskundigheid: kunnen luisteren (naar de radio bv en naar talks), denken, schrijven, en politieke intuitie.
Kortom: ik stel me kandidaat.
Voor de goede orde: we hebben het toch over de BOS na 2015, dus los van de BUN?

Vriendelijke groet

Joop Romeijn
“


Na half december zal ik hier laten weten hoe het afgelopen is. Ik ben benieuwd, niet iedereen vindt mij aardig daar.
De laatste opmerking over de BUN is natuurlijk een gemenigheidje, omdat in de advertentie de juridische kant van de nieuwe organisatie helemaal niet aan de orde kwam (blijven de stichtingen BOS en Vrienden van de BOS bestaan?); en ik voor opheffing van de BUN ben.

vrijdag 15 november 2013

Een eigen klooster (ook een voor nonnen) en een eigen meditatiecentrum en zendende instantie; eindelijk een boeddhist die het over macht durft te hebben

De publikatie van de mail van Adi Ichsan aan de vipassana-leraren waarover *OpenBoeddhisme* eerder deze week heeft gepubliceerd, heeft mij behoorlijk geschokt. (Zie Mail Ichsan )
Ik heb er behoefte aan daarover een duidelijk standpunt in te nemen, niet als buitenstaander maar als betrokkene.
Niet-Theravadins begrijpen hier waarschijnlijk weinig van en moeten het maar niet lezen, ik ga niet alles uitleggen (maar misschien willen ze toch wel weten hoe macht werkt in het boeddhisme).

Eerst een aanloop.
Het bestuur van de stichting Vipassana Meditatiecentrum had een bijeenkomst belegd voor haar 'vrienden' (dat zijn haar donateurs en aspirant-donateurs) op 26 oktober. Over deze uitnodiging heb ik eerder geschreven, op 2 oktober .

Ik was er aanwezig, niet als bloggend toeschouwer/ journalist maar als Theravadin die het mooi zou vinden als er een eigen meditatiecentrum zou komen (voor vipassana- maar ook voor andere methoden zoals samatha- en Brahmnavihara-meditatie).
Van hetgeen besproken is de 26e maak ik me af door te verwijzen naar de verslagen in het Boeddhistisch Dagblad: BD 27 oktober en BD 28 oktober .

Combineren van de functies 'meditatiecentrum' en 'woonvoorziening' in één organisatie ongewenst
Eén punt dat ik daar aan de orde heb gesteld, wil ik hier nog eens herhalen.
De relatie tussen een meditatiecentrum en een klooster/woonvoorziening-8+ is in de voorstellen niet goed doordacht, het gaat om verschillende functies.
Eerst de code 'woonvoorziening 8+' ; ik bedoel hiermee een leefgemeenschap van Theravadins die 8 (of meer) voorschriften hebben aangenomen en in sterke mate contemplatief wensen te leven. Geen echt klooster voor monniken en nonnen met ruim 200 c.q. 300 voorschriften van de Vinaya.
'In sterke mate', want ik ga er wel van uit dat deze mannen en vrouwen zelf de koop of huur van woonruimte in deze voorziening kunnen betalen. En ook verder in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien; of dat geheel kan uit dana voor het geven van meditatielessen en retraites, betwijfel ik.
             Juist om verwarring tussen beide functies te voorkomen pleitte ik voor
             twee afzonderlijke stichtingen:
             één voor het Vipassana Meditatiecentrum  en één voor de Woonvoorziening.

Omdat het nog jaren duurt (denk ik) voordat de stichting Vipassana Meditatiecentrum voldoende geld bij elkaar heeft gespaard zo'n centrum te kopen of bouwen; en omdat het nog jaren duurt eer de gemeente Epe het bestemmingsplan voor het voormalige Maitreya-terrein in Emst heeft gewijzigd, was dit alles nog vrij theoretisch.
Echter ...


Een nieuw feit diende zich aan
De mail van Adi Ichsan van eind oktober aan o.a. de vipassana-leraren, zoals *OpenBoeddhisme* die heeft weergegeven en die ik ook al uit andere bronnen had begrepen. Door het bestuur van het Thaise (monniken-)klooster in Landsmeer wordt waarschijnlijk een gebouw in Purmerend gekocht waar ook een klooster voor vrouwen kan komen en een meditatiecentrum voor 40 personen met overnachtingsmogelijkheid. Deze tempel kan zich dan ook gaan presenteren als zendende instantie (dhamma duta, een woordcombinatie die ik nog niet eerder ben tegengekomen) voor het Theravada boeddhisme. Er wordt aan het eind van de mail een beroep gedaan op de andere vipassana-leraren, dit project moreel en financieel te steunen.

Het lijkt me heel goed dat er een andere behuizing komt voor (het klooster) Wat Buddhavihara, nu nog gevestigd in Landsmeer. En ook dat daar ook een klooster voor nonnen (bhikkhuni's of is dat al te progressief gedacht?) aan gekoppeld wordt.
Op één politiek gevoelig punt na: de mededeling in de mail over sponsoring door de Thaise Ambassade, dus door de regering van Thailand. Daar wordt in ons land – met de scheiding van kerk en staat – kritisch naar gekeken als het een moskee betreft en dus ook als het een boeddhistisch klooster betreft. Ik heb er m'n bedenkingen bij, in ieder geval moet de hoogte van de donatie bekend worden en moet de preciese bestemming en de voorwaarden openbaar worden gemaakt.


Een eigen Theravada-meditatie-centrum?
Dan de suggestie dat hier in hetzelfde gebouw of op het zelfde terrein, ook een meditatie-centrum kan komen. Een aanval in de rug van de initiatiefnemers van (de stichting) Meditatie Centrum Vipassana Nederland en 'vrienden', zoals die 26 oktober bij elkaar zijn geweest.
En bovendien vrees ik dat de regie van dit centrum in Purmerend in orthodoxe Theravada-handen komt; lang niet alle leraren die nu (in bijvoorbeeld SIM-retraites) in Nederland komen, zullen daar welkom zijn. Een paar jaar geleden heeft bijvoorbeeld Adi Ichsan (vergeefs) een poging gedaan Stephen Batchelor te laten schrappen van de lijst van SIM-leraren. Maar ook mindfulness zal er vermoedelijk ook niet welkom zijn.
Laat ik het dus maar duidelijk zeggen: hier ben ik zeer ongelukkig over.

Ik blijf het initiatief van de stichting Meditatiecentrum Vipassana Nederland steunen, temeer daar ik er een (in mijn ogen) ideale locatie voor heb gevonden: aan de noordoostkant van Almere; vlak bij de (Vietnamees-boeddhistische) Van Hanh Pagode, bij een NS-station en bij de Oostvaardersplassen. Zie overzicht de Evenaar .
Mocht het bestuur van de stichting het bijltje er bij neergooien, dan zeg ik – met tegenzin en alleen dan – dat een meditatiecentrum in Purmerend alleen acceptabel is, als deze een eigen organisatie met eigen bestuur vormt, en dus formeel niet onder bestuur en monniken (en adviseurs !) van de Thaise tempel valt.


Een Theravada Zendende Instantie?
Dat in dit (andere) initiatief voorgesteld wordt, een eigen Theravada Zendende Instantie in te stellen, voor boeddhistisch geestelijk verzorgers, is nog mijn minste zorg. Het sluit wel aan bij de – voorzichtig geformuleerde – kritische opmerking van de Dharma Advies Groep, te vinden bij de stukken voor de BUN-ALV van 15 oktober. Citaat: “... de(on)wenselijkheid van uitbreiding van de centralistische rol van de BUN in relatie tot de overheid. ”. Zie daarvoor mijn blog van 19 okt.
Een TZI (ik kort maar af) ondermijnt de BZI, zowel naar de BUN als naar de VU toe, want dit impliceert ook een Zen.nl-zendende instantie, een Kanzeon-zendende instantie etc voor alle grotere tradities.
Van mij mogen ze (ik ben voor aansluiting van geestelijk verzorgers bij de
'Raad voor onafhankelijke spiritualiteit', zoals ik 19 oktober beschreef) maar het ministerie van Veiligheid en Justitie zal dit niet accepteren.

Overigens: het klooster in Landmeer is geen BUN-lid, 'Dhammadipa' (Pieterspoortsteeg) in Amsterdam wel. Het lijkt er op dat Adi soms een fusie tussen die twee aan het regelen is. Eventueel het (kapitaalkrachtige) 'Sangha Metta' er ook nog bij; hoewel die juist een paar jaar geleden (toen Jotika stopte bij de Pieterspoortsteeg) uit elkaar zijn gegaan?


Kortom: Adi heeft een steen in meerdere vijvers tegelijk weten te werpen. Hoeveel zullen er afketsen en hoeveel zullen diepe rimpels veroorzaken? Want ik voorzie nog wel wat bestemmingsplan-problemen in Purmerend en de Stichting Meditatiecentrum Vipassana Nederland zal toch wel gaan reageren op deze zet?
Maar de vrede is hoe dan ook verstoord.

zaterdag 5 oktober 2013

Kunnen wij (boeddhisten) de maatschappij transformeren? Nee hoor !

In m'n blog van 27 juli sprak ik m'n verbazing erover uit dat (prof. dr) André van de Braak in zijn VU-colleges kennelijk de mening verkondigt dat boeddhisten (of sangha's) de maatschappij kunnen (althans moeten willen proberen te) transformeren.

Ook Han de Wit van Shambala betrekt deze stelling, bijvoorbeeld in zijn artikel 'Maatschappelijk boeddhisme '.
Het Shambala-boeddhisme streeft naar een 'verlichte samenleving' , zo stelt hij, in navolging van zijn leraar Shogyam Trungpa.
Dit is 'koninklijk boeddhisme', het is dus begrijpelijk dat Han de Wit in de periode rond de kroning van Willem Alexander dit voorjaar dit ideaal aan de nieuwe koning wilde voorhouden.
Daar schreef ik eerder over in mijn blog van 28 april onder de titel 'Kan ik de droom voor ons land over fundamentele goedheid wel steunen? Toch niet ! '

Een derde voorbeeld van deze gedachtengang is opgenomen in de – overigens heldere en waardevolle brochure 'Een boeddhistisch manifest ' van Triratna. Geschreven door Subhuti, naar ik aanneem een Engels Triratna-lid.
In hoofdstuk 5, 'Toevlucht naar de Sangha', gaat het eerst op sangha-opbouw. De volgende stap:
"Het uiteindelijke ideaal van de Sangha is om de samenleving overal te veranderen in een nieuwe samenleving: om de hele wereld te transformeren naar het land van de Dharma – tot een ‘Zuiver Land’. Boeddhisten zouden nooit moeten rusten tot dit doel is bereikt – hoe onmogelijk veraf, zelfs wereldvreemd, het ook lijkt. Vanouds wordt gezegd dat velen zich aan deze taak, gedurende vele levens, gewijd hebben. ...
De eerste taak/verplichting is dan ook om de Dharma wijd en zijd beschikbaar te maken, in een zo helder en toegankelijk mogelijke vorm. ...
Als een groot aantal mensen op deze manier een dharmisch leven leiden, in welke mate dan ook, zal dat een zeer groot effect hebben op de maatschappij als geheel. Het is echter niet voldoende om daarop te zitten wachten. Velen, waar dan ook, lijden verschrikkelijk door onrechtvaardigheid, geweld, armoede, uitsluiting en vooroordelen. Vanuit mededogen is het onze taak om hen te helpen om nu aan hun lijden te ontkomen. Dit kan op twee manieren gebeuren: door hen de directe materiële hulp te bieden die ze nodig hebben om hun problemen het hoofd te bieden en door hen te helpen zichzelf voortaan te helpen. Boeddhisten kunnen beide doen.
....
De ultieme betekenis en doel van de menselijke samenleving is de groei van de individuen in die samenleving – groei in creativiteit, liefde, mededogen en wijsheid. Als die groei bij veel mensen plaats vindt, zal de samenleving stabiel zijn omdat de fundamentele menselijke waarden algemeen gedeeld worden, waardoor tegengestelde belangen afnemen. ...
Als Boeddhisme wordt vernieuwd kan het gemakkelijker zijn invloed sterker doen gelden binnen samenlevingen over de hele wereld, en op die manier waarden inbrengen die het welzijn van allen bevorderen. ... De ultieme betekenis en doel van de menselijke samenleving is de groei van de individuen in die samenleving – groei in creativiteit, liefde, mededogen en wijsheid. Als die groei bij veel mensen plaats vindt, zal de samenleving stabiel zijn omdat de fundamentele
menselijke waarden algemeen gedeeld worden, waardoor tegengestelde belangen afnemen.
Als Boeddhisme wordt vernieuwd kan ... zo verzekeren dat niemand onnodig lijdt ten gevolge van de toevalligheden bij hun geboorte: ras, kleur, klasse, geslacht, seksuele oriëntatie, fysieke handicap. Het kan in de hele samenleving vrede en harmonie bevorderen en een geest van
vriendelijkheid en samenwerking. En het kan ook cultuur, onderwijs en kunst bevorderen als middel voor een hoger menselijk leven.
" (pag 40-45 in de brochure, pag 23-26 in de pdf)

Met dit verhaal, en ook met de opbouw in 'wat te doen', kan ik het eens zijn, tot de laatste door mij geciteerde passage dat getuigt van een (in mijn ogen) achterhaald vooruitgangsgeloof.

============================================================

Ik wil mijn reactie op deze denktrant van 'de maatschappij transformeren'
genuanceerd maar ook principieel
brengen.

Het doel van het begaan van het boeddhistische pad is uiteraard daar een stuk verder op te komen, iedere keer weer. Tot hoever of waarnaartoe is lastiger te formuleren, maar vooral ook op diverse manieren te formuleren. 'Persoonlijk transformeren' is één van de manieren waarop dat kan, al is dat niet mijn manier, het komt me nogal specifiek als een Mahayana-term voor, en als te hoogdravend. Ik zeg iets als 'steeds meer de dingen zien zoals ze echt zijn', 'onthechten' of desnoods: 'ontwaken'. 'Desnoods' zeg ik, want dat gaat niet volledig gebeuren, verlicht worden of arhat worden in termen van de Pali-canon. Daarvoor ben ik eerlijk gezegd ook niet ambitieus genoeg.

Een primaire groep om me heen om dat samen te doen (een sangha als je wilt) is daarbij buitengewoon nuttig en in de beginfase van dat pad nodig. Maar een sangha is niet de maatschappij.
Als onderdeel van dat pad, als individu, als burger samen met anderen, bijvoorbeeld met een sangha, geëngageerd bezig zijn is ook wezenlijk. Sterker nog: alleen maar mezelf proberen te 'transformeren' kan niet maar is ook onwenselijk.

Dat geëngageerd bezig zijn moet niet alleen intentie zijn, maar werkelijk, fysiek en mentaal gebeuren, naar anderen toe.
Wel in de wetenschap dat het altijd een druppel-op-de-gloeiende plaat is wat ik doe, hoogstens 'een steen verleggen' zoals Bram Vermeulen ooit zong (dit graag op mijn begrafenis draaien).
Of net als Sisyphus in de mythe, steeds weer opnieuw een steen (een andere steen zou ik zeggen) de berg op rollen, die vervolgens weer zelf naar beneden rolt. Daarbij moet ik steeds aan de beschrijving van Albert Camus van deze mythe zeggen, die zijn boek afsluit met: 'wij moeten ons Sisyphus als gelukkig voorstellen'.

En waarom blijft de plaat gloeiend heet? Waarom rolt de steen steeds weer naar beneden? Waarom is steeds weer opnieuw onrecht, armoe en onderdrukking etc?
Omdat we, in laatste instantie moet ik dat toch zo noemen, in samsara leven; en daarin ook blijven bestaan. Een leven waarin 'dukkha ' (lijden, onbevredigendheid) één van de kenmerken is, naast 'niet-zelf' en 'veranderlijkheid'.

Er is geen 'Shambala' op deze wereld (de planeet 'Aarde' op 150 miljoen kilometer van de zon; ik zeg dit om er zeker van te zijn dat we het over dezelfde wereld hebben).
Er is geen 'Reine Land', geen paradijs op deze wereld. En dat paradijs komt er ook niet.
Zeker: de hoeveelheid onrecht, armoe en onderdrukking kan kleiner worden dan ze nu is, in sommige landen is die ook minder geworden de laatste eeuwen. In andere landen waarschijnlijk juist meer. Maar toch moeten we blijven proberen daar iets aan te doen. Steeds weer opnieuw, maar zonder te denken dat dat ook gebeurd is. En ook zonder te denken dat iemand anders (een koning bijvoorbeeld, een leider) dat wel kan.
Kortom: we leven in samsara en blijven dat doen (of gaan dood);
de samenleving transformeren is een illusie.


Sterker: de geschiedenis toont aan dat waar gestreefd wordt naar een heilstaat (op aarde) dat nog wel eens in een dictatuur eindigt.
Laten we er dus maar het beste van proberen te maken in een klungelige en tobberige samenleving.


PS
Ik wil het maar niet over een 'participatie-samenleving ' hebben,
want dat concept betekent 'we weten het ook niet meer'.

woensdag 11 september 2013

Acht onbeantwoorde vragen (door en over een boeddhistische omroep) en een hoopvol einde

Deze week is de Eerste Kamer begonnen met de behandeling van de wijziging van de Mediawet. Met deze wijziging verdwijnen de levensbeschouwelijke omroepen zoals de BOS.
Ik citeer: "Het voorstel (EK 33.541) is op 2 juli 2013 aangenomen door de Tweede Kamer. CDA, ChristenUnie, VVD, 50PLUS, D66, GroenLinks en PvdA stemden voor.
Het voorbereidend onderzoek door de Eerste Kamercommissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) vindt plaats op 10 september 2013.
"   Bron: Wijziging Mediawet 2008.
Opvallend is dat in de Tweede Kamer ook de oppositiepartijen CDA, CU, D66 en GL voorstemden, waarschijnlijk (bij CDA en CU) vanwege de overgenomen en aangenomen motie, zie onder deze tekst.

BOS en BUN hebben de afgelopen zomer zelf niets van zich laten horen; *OpenBoeddhisme* en mijn blog een aantal keer. Een maand geleden schreef ik hier 'BUN gaat zich ook ...' over.
Het BoeddhistischDagblad publiceerde korte interviews: 'BD' . Dat artikel vertoonde nogal wat informatieve tekortkomingen, vandaar wat vragen van mij aan de BOS, in een mail van 2 sept :

Aan
- het bestuur en directie van de BOS
- het bestuur van de St. Vrienden van de BOS
- de voorzitter van de participatieraad, Marja Timmer

Beste mensen

Het artikel "BUN en BOS: ‘Alles op alles zetten om te kunnen blijven uitzenden’ " in het BoeddhistischDagblad (BD) van 29 augustus laat een paar vragen onbeantwoord.
Omdat ik graag aan de antwoorden daarop publieke bekendheid wil geven, stel ik ze aan jullie:

1. Wanneer en via welke media wordt bekendheid gegeven aan de actie van de PAR, zoveel mogelijk mensen de petitie voor het behoud van de boeddhistische omroep te laten tekenen, waarbij ik ook denk aan de niet bij een sangha aangesloten boeddhisten/sympathisanten?

2. Wat wordt de tekst van deze petitie, kan het concept ervan nog geamendeerd worden? (Ik denk namelijk daaraan een bijdrage te kunnen leveren)

3. Hoe denkt de PAR of BOS de handtekeningen onder de petitie om te zetten in handtekening (plus betaling contributie) bij een aanvraag voor een aspirant-ledenomroep?
Immers, de PAR-voorzitter zegt: "Op zich hou ik ook open dat we met 50.000 handtekeningen van sympathisanten een licentie als zelfstandige omroep aan kunnen vragen. "

4. Op welke wijze kan het aantal donateurs (soms ten onrechte 'leden' genoemd) van de Stichting Vrienden van de BOS' een rol spelen in de lobby richting Eerste Kamer?

5. Is het niet riskant om - hoewel het verre van ideaal is - helemaal niet ook te anticiperen op het gebruik van de door de politiek voor levensbeschouwelijke programma's beschikbaar gestelde € 9 miljoen per jaar? En dus niet te kiezen voor het pessimisme van Timmer, die zegt: "Het zou jammer zijn als ... een andere en grotere omroep verantwoordelijk wordt voor een boeddhistische programmering. Daar komt toch helemaal niets van terecht, ik geloof daar niet in.’ "

6. Over "de mogelijkheid aan om via internet de programma’s bij kijker en luisteraar af te leveren." wordt gezegd dat "in Amerika hebben boeddhistische uitgeverijen daar al positieve ervaringen mee opgedaan" Om welke boeddhistische uitgevers gaat het hier: Shambala, Wisdom, Dharma Publishing, Snow Lion, etc ? Wat is daarbij het verdienmodel?

7. Heeft u overwogen uw acties met anderen samen te ondernemen, bv met boeddhistische bloggers en journalistieke websites?
Zie bv mijn blogs http://joopromeijn.blogspot.nl/2013/07/een-boeddhistische-publieke-omroep-en.html en http://joopromeijn.blogspot.nl/2013/08/bun-gaat-zich-ook-realiseren-dat-de-bos.html

8. Is het u bekend dat de Eerste Kamer wetten niet kan amenderen, alleen instemmen of verwerpen?

Vriendelijke groet

Joop Romeijn


Namens de BOS kreeg ik (op 5 september) de volgende reactie:
"Dank voor uw mail en uw betrokkenheid bij de BOS.
De Boeddhistische Omroep heeft als beleid niet in te gaan op vragen van individuele bloggers.
Hopende u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben, ...
"

Mijn reactie, per omgaande:
"In het geheel niet, dat voldoende geïnformeerd zijn.
Kennelijk is de redacteur van het BoeddhistischDagblad geen individuele blogger.
Is het zo raar om de lezers van een blog te willen informeren over de tekst van een petitie die al geruime tijd geleden is aangekondigd?"
Overigens, ter informatie voor de BOS: ik heb de vragen ook rechtstreeks aan Marja Timmer gemaild, ik neem aan dat de PAR een autonoom eigen beleid heeft.
"


Ook * OpenBoeddhisme * heeft aandacht besteed aan dit bericht, zie OB 6 september .
*OpenBoeddhisme* veronderstelt: "De BOS gebruikt de Stichting Vrienden van de BOS (St VBOS) voor een reddingscampagne. Ze wil zo geld ophalen dat ook kan worden gebruikt voor initiatieven van de rechtsopvolger van deze publieke omroep na 2015."

Ze kunnen daar wel eens gelijk in hebben. Om de Eerste Kamer te weerhouden de wijziging van de Mediawet aan te nemen, helpt de wervingscampagne van de Stichting Vrienden van de BOS in ieder geval niet.
Bedenkelijk is dat de BUN/BOS geen samenwerking zoekt met andere boeddhisten die op internet actief zijn; het wekt allemaal een wat stiekeme indruk.
Verder is er op dit moment geen nieuws, geen antwoord op mijn vragen maar ook geen verdere 'alles op alles zetten'-campagne.

=======================================================================

Een positief voorstel

Geen antwoorden dus, en kennelijk geen petitie die ik kan ondertekenen.
Toch kan ik weer positief eindigen en mijn oproep van afgelopen zomer - licht aangepast - opnieuw brengen.
Vanuit het realiteitsprincipe ga ik er hierbij van uit dat ook de Eerste Kamer de wijziging van de Mediawet aanvaardt en dus de BOS na 2015 geen zendtijd en publieke middelen meer krijgt.
Vanuit datzelfde realiteitsprincipe laat ik de mogelijkheid van een boeddhistisch aspirant ledenomroep (met minimaal 50.000 leden) buiten beschouwing.

Twee wegen kunnen we dan gaan bewandelen, tezamen en tegelijk:

1. Individuele boeddhisten en organisaties die, traditie-overstijgend, actief zijn in het
  *  via internet de Dharma uit te dragen en
  *  te informeren over het boeddhisme zoals dat beoefend wordt in Nederland,
  vormen een platform om een gezamenlijk nieuw begin te maken na het einde van de BOS.

2. Gebruik maken van de beschikbaar gestelde € 9 miljoen voor levensbeschouwelijke,

  waaronder boeddhistische, programma's (zie onder). Gezamenlijk kunnen we de NPO
  daarover een brief schrijven met suggesties (bijvoorbeeld: vooral radio-programma's).

Bij het eerste voorstel zit ik wel met een vraag:
(a) Moet er geprobeerd worden dat – in welke mate dan ook – gezamenlijk te doen? Ik spreek van een platform maar dat is alleen nog maar een woord.
(b) Of moet iedereen of elk groepje gewoon maar zelf z'n ding op doen op dit gebied?
(c) Of moeten we zoiets aan de zichzelf straks opnieuw uitvindende (met middelen uit de publieke-omroep-periode) BOS overlaten? Werktitel: www.voorheendebos.nl
  Ik neig naar antwoord (a), maar (b) is waarschijnlijker als de 'voorheendebos' wil gaan domineren.

Van door Amerikaanse uitgeverijen verzorgde radio- en televisieprogramma's (de zesde onbeantwoorde vraag) weet ik niets. Wel luister (en kijk) ik af en toe naar de podcasts van
'The Secular Buddhist' en 'Buddhist Geeks' .
En 'beoefen' met de audio-talks en geleide meditaties van  Gil Frondsdal e.a.   en  Upaya .
Het trefwoord 'boeddhisme' bij YouTube geeft 1440 treffers en 'buddhism' geeft er 650.000

=======================================================================

P.S. 1 Voor degenen die denken: 'onbeantwoorde vragen', komt die uitdrukking ook niet in boeddhistische teksten voor? En waarin de Boeddha stil blijft? Zeker, bijvoorbeeld in de Cula-Malunkyovada Sutta (MN63); daar zijn het er trouwens 10, of 14, afhankelijk van hoe men telt. Zie Wikipedia .
Sommigen spreken van 'onbeantwoordbare ' vragen; dat is volgens mij niet juist.

P.S. 2 In het BD-bericht werd ook nog ingegaan op de terugvordering+boete die de BUN van het Commissariaat voor de Media moet betalen.
Ik zou de BOS (die in dit dossier compleet de BUN aanstuurt) willen zeggen: neem je verlies en stop het proces tegen het Commissariaat, want nu blijft die onzekerheid alsmaar boven het hoofd hangen.


=======================================================================

Bijlage

Kamerstuk 33 541
Wijziging van de Mediawet 2008 teneinde het stelsel van de landelijke publieke omroep te moderniseren

Nr.22 MOTIE VAN DE LEDEN SEGERS EN HEERMA
Voorgesteld 25 juni 2013 (aangenomen 2 juli)
De Kamer, gehoord de beraadslaging,
constaterende dat de zendmachtiging van kerkgenootschappen en genootschappen op geestelijke grondslag, de zogenaamde 2.42 omroepen, wordt ingetrokken;
overwegende dat de levensbeschouwelijke programma’s van deze omroepen expliciet tot het domein van de publieke omroep behoren;
overwegende dat de verantwoordelijkheid hiervoor bij de NPO is belegd;
verzoekt de regering, in de prestatieovereenkomst 2016–2020 met de NPO vast te leggen dat vanuit het budget voor versterking van het media-aanbod 9 miljoen euro per jaar aan deze levensbeschouwelijke programma’s wordt besteed op basis van de door het Commissariaat voor de Media gehanteerde verdeelsleutel, waarbij de betrokken omroepen daarover verantwoording afleggen in hun jaarverslag,
en gaat over tot de orde van de dag.

Bron: Segers Heerma

dinsdag 27 augustus 2013

Even ietsje minder metta? Correspondentie met het BD

Nu met twee updates (zie onderaan)

Op 26 augustus, 's avonds laat, schreef ik in het 'BoeddhistischDagblad' : " Naar aanleiding van dit ‘artikel’ en sommige reacties – in en buiten het BD – heb ik besloten dit kalenderjaar niet meer in het BD te schrijven: geen reacties en geen toestemming op mijn blogs hier over te nemen. "
Aanleiding was een mail die ik kreeg van de (hoofd)redacteur van het BD naar aanleiding van een reactie van mij in dit blad over een column van Joop Hoek (dezelfde persoon).
Het (boven geciteerde) kommentaar van mij (voorheen http://boeddhistischdagblad.nl/verwerpelijke-stijl-van-open-boeddhisme/#comment-8646) is inmiddels (op 27 augustus) van de website van het BD verwijderd, en niet door mij.

De titel van de 'column' van Joop Hoek was " ‘De verwerpelijke stijl van Open Boeddhisme’ “ (de binnenste aanhalingstekens zijn van de columnist, ik weet niet waarom)
(zie 'Column Hoek' )
Ik vond dat de mail mij belemmerde goed (als ik dat wilde) aan de discussie in de openbaarheid over deze 'column' te participeren. Dat viel niet goed bij Joop Hoek.

Hieronder – met uitzondering van de startmail van Joop Hoek die ik als vertrouwelijk blijf beschouwen – de emailuitwisseling .
In zijn 'startmail' benadrukt Joop Hoek dat zijn stuk in het BD een COLUMN betreft en dat daarom (?) een deel van mijn kritiek er niet op kan slaan. 'Wederhoor' heeft in zijn journalistieke opvatting alleen bij redactionele stukken betekenis.
Verder becommentarieert hij mijn reactie van 24 augustus in het BD (zie hieronder) alinea voor alinea: nieuwe meningen, nauwelijks nieuwe feiten, en meer van hetzelfde.
Dit alles vond plaats op maandag 26 augustus


Een opmerking nog over mijn probleem dat ik me in 'een lastig parket' geplaatst voelde door de mail van Joop Hoek. Het belemmerde mijn vrijheid in het openbaar in het BD te reageren als er in een later stadium thema's aan de orde kwamen die ook in de mail voorkomen.
Achteraf gezien denk ik dat Joop Hoek dit echt niet ziet en niet kan zien omdat hij permanent in zo'n parket verkeert. Met enige regelmaat wordt hij bijgepraat met 'achtergrondinformatie', off the record, door bestuursleden van de BUN (en mogelijk ook van de BZI en BOS). Daardoor kan hij helemaal niet kritisch meer schrijven als BUN-onderwerpen uiteindelijk in de openbaarheid komen. Z'n nieuwsgierigheid als journalist is inmiddels nul geworden, dus de verbaasde vragen als 'hoe kan dat nou', of 'wat speelt er nog meer mee' of 'wat vinden die en die hiervan' komen niet meer op.

Het dieptepunt – het vorige dieptepunt moet ik nu zeggen – is het artikel 'Rang is alleen Rang als er Rang op staat van 11 december 2012 ; hoewel ook het 'interview' met Ad Verboom genomineerd kan worden.

===========================================================

Hallo Joop (Hoek)

Eigenlijk vind ik het helemaal niet leuk dat je per mail reageert en niet publiekelijk want nu moet ik - misschien - de lastige keus wat er hiervan publiekelijk gebruik of niet
Je noemt het een 'column' maar dat maakt op mij geen indruk, als een hoofdredacteur een tekst schrijft is het de tekst van de hoofdredacteur. Voor mij zijn de eisen niet verschillend.

Ik blijf het een verwerpelijk stuk vinden. En ik blijf vermoeden dat je kort hiervoor contact met sommige boeddhistische bobo's hebben gehad die je direct of indirect zoiets als dit hebben gesuggereerd.
Twee aanwijzingen (geen bewijzen) heb ik hiervoor:
In je tekst die jij column noemt maar ik gewoon 'tekst', staat:
(1) "Zoals door het huidig BUN-bestuur, waarvan de indruk bestaat dat die werkelijk verbinding aangaat met gesignaleerde verbeterpunten, verantwoordelijkheid nemen en aanpakken "
Dat is jouw taal niet, dat is de taal van een gladde politicus

(2) Kort na jouw tekst over OB verschijnt er een tekst over een Putua Mount-tempel, ook van jouw hand Kennelijk was je bij hert bezoek van de monniken aan Nederland aanwezig en het kan niet anders dan dat je door Andre Kalden bent uitgenodigd. Er was dus informeel overleg met Kalden.

Ik begrijp eigenlijk niet dat je het accepteert dat Kalden keer op keer alleen jou informeert of uitnodigt voor dit soort bijeenkomst (niet uit jalouzie hoor); je zou moeten eisen dat anderen ook zo'n uitnodiging krijgen.
Ander voorbeeld was het interview met Aad Verboom die - hoewel het niet uit de tekst bleek, kennelijk was benoemd door de BUN-ALV als voorzitter van de werkgroep ongeorganiseerden. Dat de andere werkgroepleden niet bekend waren en het procedure van selectie en benoemen onduidelijk was en dat er (zover ik weet) geen opdracht aan de werkgroep was geformuleerd, bleef onvermeld. (Dat was toch niet ook een 'column'' ?). Dat vond ik journalistiek tekortschieten. En dan bovendien het mij in een reactie in het BD kwalijk nemen dat ik me niet aanmeldde als lid van die werkgroep.

Dat waren wat nieuwe en oude koeien

Vriendelijke groet

Joop (Romeijn)

===========================================================

From: boeddhistischdagblad@upcmail.nl
To: jwromeijn@hotmail.com
Subject: RE: Mijn COLUMN over Open Boeddhisme'
Date: Mon, 26 Aug 2013 18:52:07 +0200

Dag Joop, ik dacht dat wij een dusdanige relatie hadden dat wij op een vertrouwelijke wijze met elkaar over boeddhistische en andere aangelegenheden konden converseren. Nu ik lees dat je misschien de keus moet maken wat je uit mijn mail naar jou eventueel openbaar zal maken, haak ik af. En van je suggesties in jouw reactie word ik niet goed. Hoe krijg je het bedacht.

Vriendelijke groet, en metta.

Joop Hoek.


===========================================================


Hallo Joop (Hoek)

Iets precieser lezen: ik zeg in een lastig parket te worden gebracht doordat je niet in het BD maar in een mail op mijn reactie reageert.
En verder:  wie wind zaait ...

Groeten

Joop (Romeijn)


===========================================================


Bijlage
Mijn reactie op de 'column' van Joop Hoek.
In het BD van 24 augustus schreef ik:

“Ik word wel weer op m’n wenken bediend.
Schrijf ik een week geleden dat het BoeddhistischDagblad alleen maar over niet-specifiek-boeddhistische of in een ver buitenland plaatsvindende zaken schrijft en vraag ik of er in boeddhistisch Nederland niets interessants gebeurt, krijgen we dit leesvoer voor de kiezen.
Eindelijk weer eens iets niet-onnozels.
Wat het wel is, weet ik eigenlijk niet. Een nieuwsfeit? Een cris de coeur van Joop Hoek? Voor een buitenstaander lijkt op een afrekening tussen groepen maar dat doen beschaafde liefdevolle boeddhisten natuurlijk niet.

Wat ik mis is de informatie welke mensen de schrijver van dit artikel heeft geraadpleegd, want dat zijn er volgens mij wel een paar. Ik heb alleen vermoedens.
In iedere geval niet de redactieleden van OB, ik ben geen journalist en weet niet of ‘wederhoor’ hier op z’n plaats was.
De aanhalingstekens in de titel van het artikel suggereren dat het hier een citaat betreft; maar van wie?

Hoewel onbelangrijk, even over mijn plaats, als blogger en als ‘vriend’. Ik heb zowel met de redactieleden van BD als van OB informeel contact, niet zo veel meer overigens, en ik schrijf wat ik zelf vind: over de Dhamma en over de boeddhistische actualiteit. Ik heb op beide soms kritiek: qua onderwerpkeuze en qua toon.
Ten aanzien van de BUN is mijn positie anders dan die van de redactie van OB. Dit kan uit analyse van de teksten blijken.
Wat me nu verbaast, en met name vanuit BD is dat ze niet de kunst verstaan van het elkaar negeren, wat vaak nuttiger is dan het elkaar ‘metta’ toewensen. Dat doen volgens mij volwassenen media (echte kranten bv) wel; de Volkskrant is al lang gestopt met De Telegraaf aanvallen.
Want waarom zouden alle boeddhisten in Nederland één grote vriendengemeenschap zijn?
Tenzij er met het artikel natuurlijk belangen in het spel zijn, die ik niet ken.

Nu weer gaan schrijven over de Dhamma, en over wat er echt gebeurt.
“


===========================================================

Update 29 augustus
Als om te bewijzen dat hij niets fouts ziet in het zich exclusief laten interviewen door het BD van BUN- en BOS-mensen, vandaag een door Joop Hoek geschreven artikel in het BD met als titel:
" BUN en BOS: ‘Alles op alles zetten om te kunnen blijven uitzenden’ ."
Het gaat over het bedreigde voorbestaan van de BOS, zie mijn blog van 15 augustus . Niet echt een primeur dus.
Jammer dat de interviewer de voorzitter van de Participatieraad niet behoedt voor een pijnlijkje misser. Ze zegt namelijk '... de christelijke politieke partijen ... dat de mening van deze partijen over genomen wordt door de Eerste Kamer en dat er wijzigingen en aanpassingen in de wet zullen worden aangebracht.’ De Eerste Kamer kan wetten niet amenderen, ze kan alleen aannemen of verwerpen.

Update 3 september
Op 2 september heb ik bericht gekregen van de redactie van het BD over het verwijderen van m'n reactie, aan het begin van deze blog geciteerd:
" Volgens de huisregels van het BD stuur ik je deze mail omdat ik in overleg met onze webmeester een reactie van jou op mijn column over Open Boeddhisme heb verwijderd. Dat is gebeurd om twee redenen 1) ik beschouw deze reacties als een mededeling aan de redactie van het BD en journalistiek en inhoudelijk niet relevant voor andere lezers en 2) er kwamen reacties op van andere lezers die ik schadelijk vond voor met name jou. Ze waren giftig van toonzetting en ook beledigend. Deze reacties zijn gelijk met de jouwe verwijderd. "

Nog een aanvulling.
Ook gisteren heb ik het bestuur van de (Vrienden van de) BOS en de Participatieraad een reeks vragen gesteld, die eerder gesteld hadden moeten worden.
Als er antwoord komt (en anders ook), schrijf ik daar wel weer over.

donderdag 15 augustus 2013

BUN gaat zich ook realiseren dat de BOS wel eens kan gaan verdwijnen, en komt in actie. Toch een effect?

Het journalistieke webmagazine *OpenBoeddhisme* (OB) publiceerde verleden week het interessante nieuwsfeit dat de BUN (maar vooral de BOS zelf) initiatieven heeft ontplooid voor het behoud van de BOS na 2015.
*OpenBoeddhisme* bracht dit nieuws in een artikel van 8 augustus door het publiceren van een opmerkelijk bericht van het BUN-bestuur.
Zie openboeddhisme.nl/schimmige-acties-behoud-bos/ voor het OB-artikel en
openboeddhisme.nl/wp-content/uploads/BUN-Toekomst-BOS-4-8-20131.pdf voor het bericht

Om veel redenen opmerkelijk:
- Het bericht (van de BUN) is niet door de BUN openbaar gemaakt, kennelijk heeft het OB er op journalistieke wijze de hand op weten te leggen; en de correctheid van de weergave in het artikel is door het bestuur van de BUN niet bestreden.

- De BUN heeft niet (bv op haar website) gereageerd op het artikel in het OB, en het bericht ook niet zelf op haar site gezet, terwijl een zo breed mogelijke bekendheid toch juist in het voordeel van dit soort acties kan werken.

Dat wat betreft de vorm en procedure.
--------------------------------------------------------------------------------
Dan wat opmerkelijke punten qua inhoud.

Ik citeer uit het bericht van het BUN-bestuur: “...In nauwe afstemming met het BUN bestuur lopen er een reeks activiteiten om de kansen van de BOS te vergroten: er wordt gelobbyd bij politieke partijen en tweede kamerleden, alternatieve toekomstscenario's worden uitgedacht, er is nauw contact met andere levensbeschouwelijke omroepen om een vuist te maken, kortom, we staan niet stil.”

- De BUN heeft, trouw de BOS in haar strategie volgend, vanaf het najaar van 2012 steeds ontkend dat er een probleem is met de toekomst van de BOS, ondanks de aankondiging door het kabinet van bezuinigingen op en later van beëindiging van levensbeschouwelijke omroepen. Nu zijn ze dus wakker geworden. (Zie bv mijn blogs van 12 december 2012 en van 11 januari 2013 , subthema: de toekomst van de BOS. )

- Verder valt op dat de BOS de regie heeft, dat 'nauwe overleg' stelt volgens mij niet veel voor.

- Het merkwaardigste is dat volstrekt niet genoemd wordt dat de Tweede Kamer begin juli van dit jaar heeft ingestemd met het wijzigen van de 'Mediawet', waarbij de levensbeschouwelijke omroepen gaan verdwijnen. Theoretisch kan de Eerste Kamer nog dwarsliggen, maar dat komt neer op het heil verwachten van de PVV.

--------------------------------------------------------------------------------
Voor de voorbereiding van de besluitvorming in de Eerste kamer, zie www.eerstekamer.nl/wetsvoorstel/33541_wijziging_mediawet_2008 .
--------------------------------------------------------------------------------

Parallel aan de BUN heeft ook de BOS initiatieven ontplooid; ik citeer uit het bericht van de BUN:
“- Allereerst is er het initiatief van de Participatieraad (PAR) om een petitie ter behoud van de BOS op te stellen om ook als 'publiek' onze stem te laten horen …
 -- Ten tweede heeft de BOS een actie gestart om het aantal vrienden te vergroten, zie de te downloaden tekst via http://www.boeddhisme.nl/download/BOS_ledenwerfactie_2013.pdf ”

De petitie van de PAR is nog niet verspreid, had toch op de pagina 'Nieuws' van www.bosrtv.nl geplaatst kunnen worden? Ook de rol die 'het publiek' (dus vooral de ongeorganiseerde boeddhisten) wordt toebedeeld is aandoenlijk, gezien de eerdere veronachtzaming daarvan.
De actie t.b.v. het aantal 'vrienden' is vormgegeven in een recente gepubliceerde “ledenwerfactie ... Zonder die steun zal de BOS misschien na 2015 niet blijven bestaan. ”
Dat wil men bereiken door de benaderden donateur van de Stichting Vrienden van de BOS te laten worden.

Opmerkelijk:
'Leden ' ? De BOS is een stichting en de Stichting Vrienden van de BOS ook; en stichtingen kennen geen leden.
' … misschien na 2015 niet blijven bestaan ? De Tweede Kamer heeft al ingestemd met de Mediawet en het aantal Vrienden van de BOS zal geen enkele invloed op de verdere besluitvorming hebben. Dus vergeet dat 'misschien' maar.

--------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------

Oppervlakkig lijkt deze actie van de BOS (en de BUN) een beetje op het gehoor geven aan de 'Oproep' die ik op 6 juli plaatste in de blog 'Een boeddhistische publieke omroep en boeddhisme bij de publieke omroep – Een oproep ', zie hier
Die 'oproep' die ik heb gestuurd aan BUN, BOS, BD, OB en anderen, behelsde twee zaken:
  1. Wij kunnen de NPO en de betrokken omroepen ten behoeve van de prestatie-overeenkomst  2016–2020 suggesties doen over de invulling van het boeddhistische deel van de 9 miljoen.
  2. Wij kunnen (net als HUMAN) een ledenwerfcampagne starten met als doel een aspirant-ledenomroep te worden. Het aantal boeddhisten (en mensen met daadwerkelijke affiniteit) is daarvoor toch ook voldoende? Georganiseerden en ongeorganiseerden samen.
En dus niet de acties die de BOS nu kennelijk onderneemt of gaat ondernemen.
Leden werven voor een aspirant-ledenomroep is wezenlijk wat anders dan donateurs werven voor de Stichting Vrienden van de BOS.
En lobbyen als de beslissingen al zijn gevallen is ook niet wat ik heb voorgesteld, mijn voorstel ging juist over het gebruik maken van een aangenomen motie.